حاج محمد اسماعیل دولابی در یک خانواده مذهبی در جنوب تهران متولد شدند.پدر بزرگوارشان بزرگتر و معتمد محل و بیت ایشان همواره میزبان علما و برجستگان بود.در جوانی به شغل کشاورزی اشتغال داشتند و از ابتدا آثار لطف و عنایت حق در ایشان نمایان بوده است.
جذبه محبت پیوسته دلیل ایشان گشته وعشق به اهل بیت-علیه السلام- این محبت صادق را با مشاهد مشرفه و مجالس اهل البیت-علیه السلام-مانوس ساخته و با دوستان این راه آشنا نموده بود که از جمله آنها مرحوم آیت الله سید محمد شریف شیرازی ، مرحوم آیت الله شاه آبادی، مرحوم آیت الله شیخ محمد تقی بافقی و مرحوم آیت الله شیخ غلامعلی قمی بوده اند. آخرین شخصیتی که با این مرحوم انس و محبت تام داشت مرحوم آیت الله شیخ محمد جواد انصاری بود.معظم له در طول عمر با برکت خویش همواره مجرای عنایت و الطف حق بوده و تشنگان راه حقیقت را از چشمه زلال معارف الهی سیراب می نمود و همانند چراغی راهنمای پویندگان راه حق است...
پايان شب قدر، پايان کار نيست. ابتداي راه عمل به قول هايي است که به خدا داديم
عشق يعني اشک توبه در قنوت ...خواندش با نام غفار الذنوب
عشق يعني چشمها هم در رکوع ..شرمگين از نام ستارالعيوب
عشق يعني سر سجود و دل سجود ...ذکر يارب يارب از عمق وجود