حاج محمد اسماعیل دولابی در یک خانواده مذهبی در جنوب تهران متولد شدند.پدر بزرگوارشان بزرگتر و معتمد محل و بیت ایشان همواره میزبان علما و برجستگان بود.در جوانی به شغل کشاورزی اشتغال داشتند و از ابتدا آثار لطف و عنایت حق در ایشان نمایان بوده است.
جذبه محبت پیوسته دلیل ایشان گشته وعشق به اهل بیت-علیه السلام- این محبت صادق را با مشاهد مشرفه و مجالس اهل البیت-علیه السلام-مانوس ساخته و با دوستان این راه آشنا نموده بود که از جمله آنها مرحوم آیت الله سید محمد شریف شیرازی ، مرحوم آیت الله شاه آبادی، مرحوم آیت الله شیخ محمد تقی بافقی و مرحوم آیت الله شیخ غلامعلی قمی بوده اند. آخرین شخصیتی که با این مرحوم انس و محبت تام داشت مرحوم آیت الله شیخ محمد جواد انصاری بود.معظم له در طول عمر با برکت خویش همواره مجرای عنایت و الطف حق بوده و تشنگان راه حقیقت را از چشمه زلال معارف الهی سیراب می نمود و همانند چراغی راهنمای پویندگان راه حق است...
به نام حبیب ...
...
چقدر فاصله است هنوز ... میان
حرم.من تا حریم ...
چشمانم بی تاب کف پای اوست ...
فضای وجودم سیراب عطش است ....
عجب معرکه ای است آنجا که زانو می زنم ... سلطان و گدا ...
فرشته ها پوزخند می زنند ...
"رفتی و آمدی و همانی ؟؟؟؟؟! مگر می شود؟!! این بار هم؟..."
خب چه کنم؟ دستم بسته است ... به آسمان نمی رسد ... اما
به زمین هم قانع نیستم ...
فضا بی انتهاست و من شناور ...
وای بر من! اینجا اشیا هم معرفت دارند!
سبوح ... قدوس ...
مولا (ع) دم در ایستاده است. نمی توانم ببینمش.
"شکستم و... نشکستی
بریدم و... نبریدی
وفا نکردم و... کردی"
...
یاد پدرت (ع) می افتم ... شب آخر ... کربلا ... در چهار چوب خیمه..
یاد "حر" ...
آب را بسته بود بر آل الله
چرا خودش تشنه بود پس؟
چشمه ی وجودش جوشید ... بارید ... غرق شد!
"ارفع راسک یا حر!"
و فرمود:
"تمام شد!"
...
مولا! چرا تمام نمی شوم؟..
فرشته ها مشغول طوافند ...
میروم "تماشا" کنم ... چه رفتنی!
....
آی ای همسفران!
با شمایم
که ز خیل شهدا جا ماندید ...
بشتابید که معبر باز است!
رو به سوی دشمن.. همه یورش ببرید
- مین - اگر هست
فقط ((مین هواهای شماست))
پای بر مین هواها بزنید
که رهایی اینجاست ...
...
بشتابید که معبر باز است
رمز همان رمز قدیم است- همان رمز بزرگ!
همه با نام خدا :
