حاج محمد اسماعیل دولابی در یک خانواده مذهبی در جنوب تهران متولد شدند.پدر بزرگوارشان بزرگتر و معتمد محل و بیت ایشان همواره میزبان علما و برجستگان بود.در جوانی به شغل کشاورزی اشتغال داشتند و از ابتدا آثار لطف و عنایت حق در ایشان نمایان بوده است.
جذبه محبت پیوسته دلیل ایشان گشته وعشق به اهل بیت-علیه السلام- این محبت صادق را با مشاهد مشرفه و مجالس اهل البیت-علیه السلام-مانوس ساخته و با دوستان این راه آشنا نموده بود که از جمله آنها مرحوم آیت الله سید محمد شریف شیرازی ، مرحوم آیت الله شاه آبادی، مرحوم آیت الله شیخ محمد تقی بافقی و مرحوم آیت الله شیخ غلامعلی قمی بوده اند. آخرین شخصیتی که با این مرحوم انس و محبت تام داشت مرحوم آیت الله شیخ محمد جواد انصاری بود.معظم له در طول عمر با برکت خویش همواره مجرای عنایت و الطف حق بوده و تشنگان راه حقیقت را از چشمه زلال معارف الهی سیراب می نمود و همانند چراغی راهنمای پویندگان راه حق است...
در درياي حقيقت - بحر بي پايان علي-ع ست ...
تمام اعضاي بدن و حتي فکر انسان مغلوب دل اوست. دل سلطان بدن است. هر جا دل رفت فکر و دست و پا هم همانجا
مي روند.
از مرتضي-ع اكتفا به نامش نكنيد
بي فلسفه توصيف مقامش نكنيد
هركس كه در او محبت مولا نيست
علامه اگر هست سلامش نكنيد!...
اويس قرني گفت:
"اعبد الله كانك تراه فان
لم تكن تراه فانه يراك"
وقتي عبادت مي كنيد كاري كنيد که
خدا را ببينيد و اگر نتوانستيد،
بگونه اي باشيد كه احساس كنيد
خدا شما را
مي بيند.