* عذر تقصیر بابت تاخیر ....

چگونه می شود بدان کس که می رود

بدین سان

صبور

سنگین

و سرگردان

فرمان ایست داد ؟؟...

...

در ایام رجب المرجب در سوگ یک پدر بودیم ...

او هم به لقای مولایش رسید ... و

ماندیم ما ...

تنهای تنها ...

- موت برای دوستان اهل بیت (ع) آن قدر شیرین و لذیذ است که با نزدیک شدن آن

 مست می شوند... به همین خاطر به آن سکرات مرگ گفته می شود.

- این را که حضرت امیر(ع) فرمود: "هر کس بمیرد من را می بیند" شنیدی...

ولی این را نشنیدی که فرمود: "هر کس که من به او نگاه کنم جانش را با رضا و رغبت

تقدیم می کند و به موت نایل می شود...

- وقت جان دادن خیلی خوب وقتی است ... هنگام تجلی خداست ... !

- وقتی با حضرت عزراییل رفیق شوی غصه هایت کم می شود... !

- بعضی از دوستان اهل بیت(ع) چند هزار سال است جانشان را کف دستشان گرفته اند

که تقدیم کنند و هنوز نوبتشان نرسیده است ..... آنها التماس می کنند

تا امانتی را که گرفته بودند از آنها پس بگیرند. خدا خدایی خودش را در عبد مخفی کرده

و امانت همین است ...

مرگ او را در کجا باور کنیم ...؟!

                                                  برای شادی روح آن مرحوم الفاتحه مع الصلوات ...

     الامان الامان از جدایی .......

عشق تو را به قیمت دنیا نمی دهم

دنیا کم است بلکه به عقبی نمی دهم

دها هزار یوسف اگر بخشدم خدا

تاری زموی یوسف زهرا  نمی دهم

یک لحظه گر نصیب شود دیدن رخت

آن لحظه را به قیمت دنیا نمی دهم

یک ذره ای ز خاک کف پای آن نگار

من بر بهشت و کوثر و طوبا نمی دهم

دل گوشه گیر عشق تو شد در جهان و من

این گوشه را به پهنه مینا نمی دهم ...

گرچه صدها ناز دارد بر قد و بالای نازش

سرو نازم ناز کم کن نازهایت را بنازم